Καλαμάτα, Οκτώβριος 2026:
Κάτω από τη σκιά της «Μάνας Ελιάς Καλαμών», μιας υπεραιωνόβιας ελιάς που η ηλικία της εκτιμάται σε περισσότερα από 1.600 χρόνια, η μέρα έμοιαζε με γιορτή! Μια πανάρχαια τελετουργία συνύπαρξης με τη φύση, μια πράξη συλλογικότητας, μνήμης και συνέχειας των γενεών με τα γέλια των παιδιών να το θυμίζουν, με τον ήχο των καρπών που έπεφτε στα λιόπανα έτοιμος να μας χαρίσει το λάδι, να το επιβεβαιώνει. Το λάδι της χρονιάς, πολύτιμη και αναντικατάστατη πηγή ζωής.
Παλαιστίνη, κατεχόμενη Δυτική Όχθη (Burin) Οκτώβριος 2026:
Το λιομάζεμα εδώ δεν μοιάζει με γιορτή, είναι μια πράξη γεμάτη κινδύνους, ένας εφιάλτης. Η συγκομιδή παρεμποδίζεται συστηματικά από επιθέσεις εποίκων, καταστροφές ελαιόδεντρων και περιορισμούς πρόσβασης των Παλαιστινίων στους ελαιώνες τους, στη γη τους. Το ισραηλινό καθεστώς κατοχής —ένας αποικιοκρατικός μηχανισμός που τρέφεται από το μίσος για καθετί γηγενές— στοχοποιεί ακόμα και τα δέντρα. Επιδιώκει να καταστρέψει μαζί με την ελαιοπαραγωγή τους βαθύτερους δεσμούς ενός λαού με τη γη και την ιστορία του. Σήμερα, το μάζεμα της ελιάς στην Παλαιστίνη είναι κάτι παραπάνω από μια διαχρονική αγροτική εργασία. Είναι μια πράξη αντίστασης ενάντια στην καταπίεση, την καταστροφή, στο μίσος και τη λήθη.
