Οι επιπτώσεις στο περιβάλλον από τις ένοπλες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή
Η οικολογική καταστροφή ως στρατιωτική τακτική χρονολογείται από την αρχαιότητα και σήμερα μπορούμε να δούμε παραδείγματα της στο ευρύτερο σύνολο στρατιωτικών ενεργειών που πραγματοποιούνται από σιωνιστικές δυνάμεις. Στα παλαιστινιακά εδάφη βρίσκεται σε εξέλιξη μια συνεχιζόμενη καταστροφή των φυσικών πόρων, με στόχο να καταστεί η ζωή ακατάλληλη για τους ίδιους τους Παλαιστίνιους. Ειδικότερα, πέρα από τις τεράστιες ζημιές στη γεωργική γη, η καταστροφή των ελαιώνων έχει γίνει καθημερινή πραγματικότητα της κατοχής στη Δυτική Όχθη, ενώ η ελιά έχει καταστεί σύμβολο της παλαιστινιακής αντίστασης. Πολλά δέντρα έχουν ξεριζωθεί, άλλα έχουν πεθάνει λόγω έλλειψης νερού και ορισμένα έχουν κοπεί.
Ο Λίβανος δεν έχει μείνει αλώβητος από αυτή τη σειρά καταστροφικών επιχειρήσεων. Το Ισραήλ έχει χρησιμοποιήσει λευκό φώσφορο (ικανό να δηλητηριάσει το έδαφος, καθιστώντας την καλλιέργεια πολύ δύσκολη), βενζίνη και μπουλντόζες για να ξεριζώσει δέντρα και να καταστρέψει εκτάρια δασών και βοσκοτόπων. Αυτές οι στρατηγικές έχουν τόσο άμεσες όσο και μακροχρόνιες επιπτώσεις, δημιουργώντας μακροχρόνια μόλυνση επιβλαβή για τον πληθυσμό. Ο στόχος αυτού του οικοκτόνου φαινομένου λέγεται ότι είναι η Χεζμπολάχ, όμως ολόκληρες κοινότητες υφίστανται τις συνέπειες. Ο περιβαλλοντικός πόλεμος αποτελεί κεντρική δυναμική της σύγκρουσης. Στον Λίβανο λειτουργεί ως μέσο άσκησης ελέγχου χωρίς επίσημη προσάρτηση, καθιστώντας τη ζωή των αμάχων ολοένα και πιο δύσκολη. Η διατήρηση των δασών, της γεωργίας και των υδάτινων πόρων ενισχύει την ανθεκτικότητα του πληθυσμού.
Μεγάλο μέρος των ζημιών που προκλήθηκαν μεταξύ της Γάζας και του νότιου Λιβάνου ήταν σκόπιμο. Η ζωή των ανθρώπων είναι στενά συνδεδεμένη με την υγεία της γης στην οποία ζουν, και η έκταση καθώς και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της οικολογικής καταστροφής που προκλήθηκε θα συνεχίσουν να καθιστούν τη ζωή δύσκολη για αυτούς τους πληθυσμούς για δεκαετίες. Σε αυτές τις περιοχές, η γεωργία αποτελεί την κύρια πηγή βιοπορισμού για πολλές οικογένειες και το μεταπολεμικό περιβάλλον χάνει την ικανότητά του να στηρίζει την ανθρώπινη ζωή.
